NOV 05  CASTLE OF FAIR WELCOME  source: iO Pages

---

Halverwege de jaren '80 veranderde het wave-gezelschap Mekanik Kommando haar naam in The Use Of Ashes, daarmee de transitie naar sferisch materiaal volledig inzettend. Die transitie was in 1988, het jaar van de originele release van deze plaat, al zo'n beetje afgerond, hoewel we af en toe nog wat horen in de stijl van Eyeless In Gaza en Not Drowning, Waving, mede door de verstilde industriële klanken (ja, het kan). De stukken zijn over het algemeen kort en vooral zeer sferisch van aard. Soms instrumentaal, dan weer met zang, maar ook bij die stukken meestel meer sferisch dan melodisch getint. Doordat wel vaak ritme aanwezig is, is de term new age niet van toepassing, eerder etherisch. Het latere werk van deze band (zeg vanaf midden jaren '90) heeft de neiging aan de plakkerige kant te zijn, erg zoetig (hoewel die zoetigheid ook hier al in de meer melodische stukken op de loer ligt). Dat was hier zeker nog niet. Okee, het kabbelt ontzetten en daar moet je van houden, maar het heeft wel iets puurs, echts. Dit schijfje is de moeite waard, en behoort mijn inziens tot het beste werk van de band, inclusief voorloper Mekanik Kommando. (Roberto Lambooy)

MAR 05  ICE 67  source: E-dition (NL)

---

I will never forget the first time I encountered a gig by The Use of Ashes, when they played at a Pink Floyd fan convention somewhere in the north of the Netherlands in 1996. They were playing in the afternoon, which isn't the best moment of the day to enjoy the space electronics of their music. It was the first performance of Peter van Vliet and Maarten Scherrenburg together, before they started to work on studio material. Four years later, the studio sessions for the follow-up of the lovely "Fire Tree" commenced. That particular record contained numerous musical references, such as Krautrock, psychedelica and electronic music. In the meantime, they released "Albion Moonlight", a mini-LP that already revealed a collection of more musically balanced material. "Ice 67" consists of solidly produced tracks, wealthy arranged with all sorts of electronic sounds. Nevertheless, guitar and rhythmboxes still remain the most characteristic for the band. The pastoral sound of "The Castle of Fair Welcome" (1988) and the fragmentaric "Firetree" (1996) are part of the past, but the fairytale like atmosphere has been kept intact. Everything is about spheres in Van Vliet's and Scherrenburg's music, who use the typical NEU! Motorik beat for "Northstar" and "Rainbird", while these tracks still stand out as 'songs' which doesn't drown into all sorts of improvisational noodling. In "Fragrance Hill", the electronic influences are combined with the fragile aspect of performers like Syd Barrett and Nick Drake. Very touchful and atmospheric, including the electronically processed voice from Peter van Vliet. This won't be a welcome surprise for each listener, but his voice is simply too personal and has enough character to ignore during the first encounter with this album. The associations with the solowork from Michael Rother and Manuel Göttsching become obvious during "Ice and the Snowbeeties", in which the somewhat monotone basic theme does keep the listener's attention for the following seven minutes. Housed in a nice sleeve, "Ice 67" has nine tracks in just 45 minutes. Just like the cover, the songs are as powerful and therefore the CD is just long enough. Those who are not known to their work and are interested in the aforementioned musical styles, go ahead and check out this musical trip. To be open-minded for their music, that's what its all about. This band is still one of a kind in the Dutch scene of experimental music. (Wouter Bessels)

25 JAN 05  ICE 67  source: Vampire Magazine (NL)

---

The Use of Ashes is quite different compared to other bands reviewed here at Vampire Magazine. It is no metal and doesn't even come close to metal. Though still I think some of our readers will be attracted by these sonic soundscapes which The Use of Ashes present us here. But before I start talking about this album I'll give some background information first. The Use of Ashes is a Dutch band, based in Nijmegen and they started long ago (early eighties) under a different name, which was Mekanik Kommando back then. Under that name they released six full-length albums of which two at well-known EMI Records. They also did hundreds of shows under that name, both on television and radio as well. Over the years Mekanik Kommando adapted a more spheric, organic and psychedelic style. Most of the electric instruments were replaced by acoustic instruments and because of this change also the bandname changed. That's when Mekanik Kommando turned into The Use of Ashes. With a new name the band released quite some cd's, lp's and ep's and in 1995 they played the Fast Forward Festival as a headliner with among others Beck. Not much later the band also supported Porcupine Tree on their tour in 1998. After that some more gigs were done (one together with Porcupine Tree vocalist Steven Wilson) and some other albums were released and in 2004, after four years of hard working, this album "Ice 67" was released. Because it is very hard to describe this music I'll quote the band with one of their descriptions: "The Use Of Ashes is cinematic, dim and explores the caves of a rich dreamworld, challenging the listener to accompany the band on a journey in its world. The music creates a strange image of sounds with a vigorous atmosphere, familiar and at the same time alienating from today's life". Well, hopefully this does clear up some questions hè? Nah, not really I guess, though it captures the essence of the band well. But I will give it a try and give some examples of songs to describe the music (if possible at all ofcourse). The album starts with "The second flowerman", which in my eyes is one of the highlights on this album. One can hear an acoustic guitar playing along a drumcomputer and some spacy kinda background sounds. This actually gives me the impression of floating through the sky in between the clouds, passing over the landscapes with a high speed.....like in a dream. When listening to this song I really become extremely calm and relaxed and my thoughts go wandering around. I don't know what to say but this really is amazing music and I never had such an amazing journey. There really are no words for this. You just got to listen, or should I say experience it yourself. Comparisons to other bands? No way, this is unique and one of a kind! The next track takes you on another journey and again I feel like drifting through the sky. The only instruments used are the acoustic guitar, the drumcomputer and a machine which produces those spacy background soundscapes. This may not seem much but with just these instruments The Use of Ashes really manage to get a full, clean dreamlike sound. The third track "Rainbird" is actually the first song which sometimes makes me think of another band. Oberon that is. And no, I don't mean the deathmetal band Oberon but the Norwegian Oberon, which released two fantastic cd's ("Oberon" m-cd and "Mysteries" cd). The similarities between both bands are merely because of the use of acoustic guitars with those floating backgroundnoises. The other six sonic journeys on this album all sound unique and are really a pleasure to listen to. I really recommend this album to anyone with an open mind and who enjoys this kinda dreamlike music. "Ice 67" is really an impressive album!

09 JAN 05  ICE 67  source: www.obskure.com (Fra)

---

Le nouvel album des Hollandais The Use Of Ashes (ex-Mekanik Kommando) est une perle de pop atmosphérique. Vaporeux et minimal, un son décharné mais finalement assez voluptueux déroule patiemment des atmosphères éthérées, tout le long d’un disque dont les rythmiques squelettiques parviennent à donner quelque consistance folk à des ensemble opaques ("Ride a Unicorn"). Parfois, l’amertume et la bizarrerie du Kraut Rock reviennent sur le tapis. Les rythmiques légères et acoustiques se nappent alors dans des textures ténébreuses : l’introductif "The second Flowerman", dont les voix noyées dans les effets donnent une curieuse dimension psychédélique à une pop légère et mélancolique, voire froide, est d’une beauté sans nom. Plus filandreuse qu’une cold pop signée Weevil (à titre de comparaison), la musique de The Use Of Ashes renvoie quelque chose de plus fantomatique et de physiquement plus léger, mais inquiète aussi davantage. Les référents à la musique psychédélique des années 70 ne sont pas frontaux, mais il y a une amertume et une fausse légèreté qui ramènent les premiers Pink Floyd sur le tapis, à ceci près que la quête de The Use Of Ashes semble être davantage la recherche du minimalisme que celle du groupe de Syd Barrett. Les rythmiques, électroniques, apparaissent ainsi à un niveau très bas dans le mix de "Ice 67" et préfèrent laisser les égrenages folk et mélancoliques des guitares créer un univers onirique, mais au cœur duquel un semblant de réveil a lieu sur le plus physique "Ice and the Snowbeetles". A ce moment précis, la rythmique, sans quitter sa linéarité primale, laisse les guitares gagner les saturations pour créer une entité un peu plus proche de la noise-pop anglaise des années 90, tout en gardant le recul et sans jamais raccrocher quelque wagon que ce soit. On est chez les Hollandais, rappelons le tout de même. Un OVNI musical, un enregistrement lunaire, quelque chose de définir à décrire et qui, sans doute de ce fait, parle au cœur. The Use Of Ashes vient de frapper un sacré coup. En douceur..

01 JAN 05  ICE 67  source: Record Collector (UK)

---

Often described as Holland's best-kept secret, The Use of Ashes arose from the er, ashes of the legendary Mekanik Kommando in 1988. Their music can be compared with some of the Floyd's earlier work (albeit with added electronics and breathy phased vocals). With an output of 3 albums and 2 singles in 15 years, the band took no less than 5 years to release this album. With such time on their hands, one would expect Ice 67 to be a masterpiece. The songs do contain the Use of Ashes' usual mix of organic psychedelica, folk and Krautrock and are beautifully recorded and produced, but the album leaves the listener with a curious unsatisfactory feeling. Ice 67 promises, but doesn't really manage to deliver. Fans will embrace this CD, but those curious about the band's unique style should seek out Fire Tree, their masterpiece from 1996.

27 DEC 04  ICE 67  source: Progressive Newsletter (Ger)

---

Schon gemein, wenn die Wunden der Vergangenheit noch nicht ganz vernarbt sind. Die erste Begegnung mit The Use Of Ashes hatte ich vor rund 8 Jahren, als sie mir mit ihrem 96er Album "Firetree" zu Ohren kamen und nicht gerade einen bleibenden, keineswegs begeisternden Eindruck hinterließen. Doch es kam noch schlimmer. Bei einem Auftritt anno 1997 im Vorprogramm von Porcupine Tree durften die Holländer den Aufwärmer spielen und selten hat mich eine Vorband aufgrund ihrer inhaltlichen Langweiligkeit und mangelnder Ausstrahlung so schnell aus dem Konzertsaal gejagt. Aus diesen Gründen hat die Wiederkehr des Namens The Use Of Ashes erst einmal wenig innere Aufregung und eine sehr eingeschränkte Erwartungshaltung ausgelöst. Doch gerade, wenn man nichts erwartet, kann man manches mal um so positiver überrascht werden. "Ice 67" baut zwar sehr viel auf Elektronisches und erinnert in seiner Monotonie des öfteren an Krautrockbands im Stil von Can oder die frühen Kraftwerk bzw. kann mit leichteren Anleihen bei moderneren New Artrock Bands aufwarten. Doch sorgen vor allem verfremdeter Gesang und analog aufbereitete Keyboardklänge für den richtigen Wohlklang. Die fragilen, schwebenden modernen Psychedelic Klänge wirken vor allem durch ihren Minimalismus, was besonders beim ausgezeichneten Opener "The second flowerman" prächtig gelingt, etwas elektronischer beim folgenden "Northstar" seine Fortsetzung findet. Doch leider hält die erste Freude nur kurz an, denn schon bald verschanzt sich die Band wieder hinter experimentellen Klangexkursionen, kommen die spartanischen, spacig-psychedelischen Songs eine Spur zu kraftlos aus den Starlöchern. So sorgen neben den Soundexperimenten, gegen später die "richtigen" Songs durchaus zwar für angenehme Stimmungen, dennoch wirken The Use of Ashes manches mal eine Spur zu verschlafen, zu träge. Richtig stark ist die niederländische Formation immer dann, wenn sie hypnotische Elektronik-Gitarrenmuster erspinnt und sich rhythmisch treiben lässt. Gute Ansätze, das persönliche Gesamtbild wieder erheblich aufgebessert, na ja, vielleicht klappt es ja beim nächsten mal mit noch durchschlagender Begeisterung. Wer's ruhig melancholisch und elektronisch mag, darf gerne mal ein Ohr riskieren.

15 DEC 04  ICE 67  source: www.fileunder.nl (NL)

---

Wat was de oorzaak van de rare beelden die door mijn hoofd spookten vanmorgen terwijl de intercity door het nog duistere landschap zoefde. Was het het gebrek aan slaap door de gebroken nachten van de afgelopen weken? Of werden de beelden veroorzaakt door de cd van The Use Of Ashes? Of was het combinatie van die twee die leidde tot deze weirde trip om even na zes uur in de morgen? Wat dat betreft doet deze eerste plaat van The Use of Ashes in zes jaar tijd me weer terug verlangen naar de eerste albums van Porcupine Tree. Ik lag vlak na het ontdekken van Up the Downstair en On the Sunday of Life... af en toe tot diep in de nacht gewoon op mijn rug op de vloer tussen de luidsprekers te luisteren naar de trips van Steven Wilson. Diezelfde neiging krijg ik ook bij het luisteren naar Ice 67. Maar in de trein deed het dus ook rare dingen met me. In combinatie met het slaaptekort. Het zijn ook hypnotiserende klanken die uit de koptelefoon komen. Helemaal als de lijzige zang van Peter van Vliet er overheen galmt. Neu!, Tangerine Dream, Syd Barrett, Kraftwerk en vroege Porcupine Tree dus. Maar dan wel gespeeld door een tweemansband. Want naast Van Vliet bestaat The Use Of Ashes alleen uit Maarten Scherrenburg (van Mercy Giants-faam). Maar daar merk je niets van in de negen tracks, die eigenlijk bijna geen liedjes te noemen zijn. Het zijn gewoon negen soundtrips verpakt in een kraakhelder productie. Slaaptekort of niet.

01 DEC 04  ICE 67  source: Fret (NL)

---

Met de heruitgave in 1988 van het laatste Mekanik Kommando album werd tegelijkertijd The Use Of Ashes in het leven geroepen. Dat Nijmeegse Mekanik Kommando was één van de bekendere bands uit het begin van de tachtiger jaren die met staccato new wave het enigszins verloren gevoel van veel jongeren in die tijd een vorm gaven. De muziek van de band werd allengs meer atmosferisch en psychedelisch, iets wat zich met The Use Of Ashes duidelijk heeft voortgezet. De subtiele maar evengoed indringende mix van folk, psychedelica en krautrock is nu voor het eerst door een Nederlands label uitgebracht, na talloze releases in het buitenland. Daar hadden ze kennelijk wat eerder door wat deze band voor een schitterende wegdroommuziek maakt.

01 DEC 04  ICE 67  source: Blow Up (Ita)

---

The Use Of Ashes sono sempre stati per me una sorta di cult band, qualcosa da condividere con pochi amici intimi. Ricordo ancora quando mi capitò tra le mani una copia del loro primo vinile, quando ancora facevano chiamara Mekanik Kommando, un attimo prima del cambio di ditta. "The Castle Of Fair Welcome"uscito intorno al 1988, è tipico album di quella decade e tuttavia con fragranze che lo rendono ancora oggi diverso e misterioso. Pochie i loro albums considerando gli anni di attività uno di questi tra i mieri preferiti uscì proprio per l'italiana Mellow nel 1996. "Fire Tree" il titolo, poi un paio d'anni di silenzio e poi un ep/cd, "Albion Moonlight", bellp ma troppo poco forse. E dopo ancora altri cinque anni di altri silenzi con alterni mormorii di qualcosa in divenire. "Ice 67" per farla breve è ora finalmente pronto ed è un album che mantiene intatte le caratteristiche del suono Use Of Ashes. Un suono non di rado cinematico ed evocativo, ma che stavolta s'impenna più che in passato su lidi elettronici lievemente retrò con tocchi di trancetechno che credevamo ormai scomparsa. The Use Of Ashes non si cura di mode e correnti soprattutto se effimere. Così nelle nove tracce del nuovo disco, psychedelia, folk, passagi kraut sono classici elementi rconoscibili, laddove le ritmiche ed il beating sono invece gli elementi più 'nuovi' anche se non sempre efficac. Un gradito ritorno comunque.

01 DEC 04  ICE 67  source: LiveXS (NL)

---

Het mij volslagen onbekende The Use Of Ashes uit Nijmegen blijkt al jaren te bestaan, uren muziek op haar naam te hebben staan, en daar nu een hoogstaande drie kwartier an te hebben toegevoegd. Wat een aangename verrassing! Filmische, uitgestrekte soundscapes die tegelijkertijd vervreemden en verwarmen. Bij vlagen, wanneer er daadwerkelijk gezongen wordt, is het alsof de Stone Roses terug zijn en zich hedendaagse technieken hebben eigen gemaakt. Hier en daar raakt het ook aan de laatste van Massive Attack. Maar begrijp dat ik wat uit het veld geslagen ben en me opeens heel klein voel. Met vaak eenvoudige gitaarpartijen, vervormde vocalen en allerhande electronica wordt maximaal resultaat bereikt. De veelal lange, instrumentale passages voeren je naar God mag weten waar. Psychedelisch, dromerig, eindeloos. Go with the flow, raden ze aan. Advies dat ik ter harte neem.

25 OCT 04  ICE 67  source: www.gothtronic.com (NL)

---

The atmosphere the music of The Use of Ashes reflects is organisc, psychedelic and contains traces of popmusic, shoegazer, krautrock and electro. The music is somewhat comparable with Radiohead and Spiritualized, though more experimental. The music is dreamy and invokes images of a magical dreamworld, in which there’s place for dark soundcolors as well as light-footed tones. This is the fifth cd of this bnd that has experienced quite a tumultuous development after the Mekanik Kommando era with line-up changes, but also a tour with Porcupine Tree. The Use of Ashes seem to be back for real. Musically one can not trace the bad luck this band has experienced as the sound is very fresh and the songs are professionally worked out. The cd needs to be listened to as a whole, it has cool dynamics on which it is nice to go with the flow. This is an excellent record!

25 OCT 04  ICE 67  source: www.progwereld.org (NL)

---

Voortgekomen uit de as van het Nijmeegse Mekanik Kommando is The Use Of Ashes een ware zeldzaamheid binnen de Nederlandse muziekwereld. De start van deze tegendraadse formatie wordt in 1988 officieel ingeluid met een heruitgave van Mekanik Kommando’s laatste elpee "The Castle Of Fair Welcome", die twee jaar later met enkele andere nummers op een titelloze cd verschijnt. Niet lang hierna valt de band alweer uiteen, zodat multi-instrumentalist Peter van Vliet alleen overblijft. Mede om die reden duurt het nog tot 1996 voordat opvolger "Fire Tree" wordt uitgebracht. Kort na het verschijnen van dit album komt Van Vliet in aanraking met het Nederlandse label ToneFloat, dat in 1998 "Fire Tree" met de bonustrack Under The Black Sun op vinyl uitbrengt. Rond die tijd maakt Peter van Vliet ook kennis met Maarten Scherrenburg, die korte tijd later The Use Of Ashes komt versterken. Na een tournee met Porcupine Tree begint het Nederlandse tweetal aan nieuw materiaal te werken dat uiteindelijk terechtkomt op het minialbum "Albion Moonlight", dat in 2000 met twee extra nummers op cd wordt uitgebracht. In datzelfde jaar verschijnt ook de bijzonder fraai vormgegeven boxset "The Rosebud Years" met onuitgebracht materiaal, waaronder de plaat "Three Men And A Boat". Vervolgens wordt het stil… akelig stil. Na een afwezigheid van bijna zes jaar (!) keert het vaderlandse tweetal met "Ice 67" terug uit deze anonimiteit. Dit werk is het eerste album van de band dat in Nederland op cd wordt uitgebracht. Nu veronderstel ik dat beide heren in die periode beduidend meer nummers hebben geschreven dan het negental dat op deze plaat is beland. Getuige de speelduur van amper drie kwartier heeft het duo echter gelukkig gekozen voor kwaliteit in plaats van kwantiteit. In een tijd waarin klaarblijkelijk de opslagcapaciteit van een cd ten volle benut dient te worden, is dit voor mij een echte verademing. Mijn complimenten! Dit laatste is in mijn ogen illustratief voor de mate van eigenzinnigheid van de heren Scherrenburg en Van Vliet. Geheel tegen alle heersende trends en rages in, kiest dit koppel onvoorwaardelijk haar eigen weg op zoek naar een eigen identiteit en uitstraling. Ook het negen nummers tellende nieuwe plaatwerk is een treffend voorbeeld van deze halsstarrige, doch lovenswaardige eigenwijsheid. Deze komt in feite al deels tot uitdrukking in het werkelijk schitterende boekwerkje van de cd, want hier worden de namen van de muzikanten niet gekoppeld aan een opsomming van instrumenten. De opvolger van het acht jaar eerder verschenen "Fire Tree" biedt wederom een ondoorgrondelijke mengelmoes van ambient, folk, krautrock en psychedelica. In vergelijking met zijn voorganger zijn de nummers op "Ice 67" echter beter uitgewerkt met fraaie arrangementen en af en toe prachtige melodieën. Het van The Use Of Ashes kenmerkende organische allegaartje is bovendien verrijkt met allerlei elektro- en techno-invloeden, waardoor het nog moeilijker wordt om de negen composities in een muzikaal hokje onder te brengen. Desalniettemin wil ik een poging wagen om de welhaast ongrijpbare, vaak breekbare muziekstukken van "Ice 67" van een muzikaal kader te voorzien. Na meerdere, intensieve luistersessies kom ik met referenties als Syd Barrett, The Beatles, Can, Nick Drake, Brian Eno, Kraftwerk, Neu, Pink Floyd, Popol Vuh, Porcupine Tree, REM en Tangerine Dream op de proppen. Ik realiseer me terdege dat dit een zeer gemêleerd gezelschap is, maar dat is nu eenmaal inherent aan de grensoverschrijdende muziek van The Use Of Ashes. Het mag genoegzaam bekend zijn dat een goede productie van cruciaal belang is voor de drijvende kracht achter dit unieke duo. Peter van Vliet is daadwerkelijk bezeten van alle facetten rondom dit intrigerende ambacht. Misschien is deze perfectionistische instelling wel één van de redenen dat we zo lang hebben moeten wachten op een nieuw album van The Use Of Ashes? Hoe dan ook… "Ice 67" is voorzien van een bijzonder smaakvolle productie, waarbij de grote verscheidenheid aan klanken adequaat de ruimte krijgt om te kunnen ademen. Mijn hooggespannen verwachtingen zijn hiermee duidelijk ingelost. Desalniettemin kent het album toch duidelijk één zwakke schakel en dat is het stemgeluid van Peter van Vliet. De monotone zangpartijen mogen dan misschien wel een belangrijk onderdeel zijn in het totaalgeluid van The Use Of Ashes, toch moet ik toegeven dat zijn manier van zingen me op een gegeven moment lichtelijk begint te irriteren. Dat moet hij zelf ook gedacht hebben, want de plaat staat bol van allerlei technische trucjes om dit ongerief enigszins te verzachten. Dit lukt helaas niet helemaal, maar het begin is er. The Use Of Ashes heeft met "Ice 67" wederom een buitengewoon intrigerend kleinood afgeleverd, welke de kleine, maar trouwe schare fans ongetwijfeld op zijn waarde zal weten te schatten. Het avontuurlijke koppel heeft op dit album haar traditionele muzikale mengelmoes verrijkt met ietwat meer eigentijdse invloeden. Mede door dit feit kan het mogelijkerwijs een geheel nieuw publiek aan zich binden. Laten we het hopen, want dit uitzonderlijke tweetal is absoluut nog niet rijp om op een lijst met uitstervende rassen geplaatst te worden. Voor mij persoonlijk is "Ice 67" als bij toverslag uitgegroeid tot één van de aangename verrassingen van het jaar. Nu maar duimen dat we niet weer een half decennium moeten wachten op nieuw werk van The Use Of Ashes…

01 DEC 04  ICE 67  source: iO Pages (NL)

---

The Use Of Ashes is een apart duo. Dit is namelijk hun derde echte plaat, maar pas hun eerste die in Nederland uitkomt: hun debuut kwam uit in Japan, hun tweede op het Italiaanse Mellow Records. De band opereert in het psychedelische genre, met een neiging tot krautrock. Dit is goed te horen op opener The Second Flowerman waarvan het ritme sterk aan Kraftwerk en Neu! doet denken. Naast de ritmebox zijn het vooral de synths die domineren. De vocalen die de muziek vergezellen zijn aan de vage kant, en vervormd op de achtergrond gezet. Northstar heeft een sterke beat, maar ook wat psychedelisch gitaarwerk en, ondanks de naam, een Oosters gevoel. Hoewel er op een willekeurig moment veel gebeurt in hun liedjes, geven vooral de langaangehouden ritmes een gevoel van zowel continuïteit als monotonie. Dat geldt ook voor Rainbird hoewel de ritmebox hier vervangen is door een akoestische gitaar. Snowfield bestaat uit een kosmische kop en staart (ook interessant voor EM'ers) waarin de spanning goed wordt opgebouwd. De teksten in het midden zijn kort maar doeltreffend. Blijkens de rest van de plaat hebben we nu alle kanten van het duo wel gehoord: vrij gezapige krautrock, weinig opvallende melodieën, vage maar wel interessant teksten, veel monotone ritmiek, en dromerige tot bezwerende vocalen, resulterend in een plaat die het gevoel van kou en verlatenheid goed overbrengt, amar die voor mij weinig blijvends biedt. Neu! fans worden echter uitgenodigd om toch hun oor eens te luister te leggen.

25 OCT 04  ICE 67  source: De Subjectivisten (NL)

---

Het heeft even geduurd maar eindelijk is Ice 67, het vervolg op Firetree uit 1996, uitgekomen, en dat bekent drie kwartier spacen op een prettig kabbelende psychedelische mix van Krautrock en ambientpop. Maarten Scherrenburg (ook actief met Mercy Giants) en veteraan Peter van Vliet van The Use Of Ashes vullen hun gitaarpartijen aan met uitwaaierende elektronica en door af en toe een voorzichtig voortschrijdende ritmebox aan te zetten. De boos kijkende roofvogel op de hoes doet donkere thematiek vermoeden, maar de droombeelden die de zacht zingende Van Vliet oproept zijn lichter van toon met veel ruimte voor de natuur (bedekt door een dikke laag sneeuw) en sprookjesachtige figuren (een sneeuwman en een eenhoorn). MP3's van het nieuwe album zijn (nog) niet voorhanden. Check voor een impressie een versie van The Flowers Of Evil uit 2001 of, uit hetzelfde jaar, de MP3 van Spacewalking.